Göñül göñül diyerek zülf-i yâra dek giderüz

[168]
Mefâ`ilün Fe`ilâtün Mefâ`ilün Fe`ilün
 
1 Göñül göñül diyerek zülf-i yâra dek giderüz
 Ne çâre mülket-i Çîn ü Tatâra dek giderüz
2 Gubâr-ı hatt-ı lebi âhir eyler eşki revân
O çeşmeden çekilür cûybâra dek giderüz
3 Reh-i belâ-yı velâda gubâr idüp cismi
Ümîd-i bûs ile dâmân-ı yâra dek giderüz
4 Yolında nakd-i sirişk-i niyâzı «arc iderek
Verâ-yı `âlem-i bûs u kenâra dek giderüz
5 Gelürse âyine-i hüsne hatt-ı jeng-âver
Safâ-yı dil görilür bir diyâra dek giderüz
6 Miyân-ı lücce-i gamda komaz havâ lâbüd
 Bu fülk-i hâli sürer bir kenâra dek giderüz
7 O murg-i evc-i semâ-yı mahabbetüz Nâmî
 Hümâ gibi taraf-ı bî-karâra dek giderüz
 
 
Yard. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE  AHMET NÂMÎ  DÎVÂNI VE İNCELEMESİ, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3194 KÜLTÜR ESERLERİ