YORGUN

            YORGUN
 
Koşturduk hayatın hengamesinde
Hancı yorgun, yolcu yorgun, yol yorgun.
Sıkıldık kederler mengenesinde
Ayak yorgun, dizler yorgun, kol yorgun.
 
Gönülde bahçeler tarumar olmuş
Her yanı zehirli sarmaşık dolmuş
Çiçeği açmadan goncalar solmuş
Diken yorgun, yaprak yorgun, gül yorgun.
 
Muhabbet ehlini dosta götüren
Hasretleri çığra yoldur bitiren
Gurbetten sılaya selam getiren
Yıldız yorgun, bulut yorgun, yel yorgun.
 
Sevgi ışığıdır kalplere dolan
Hüzünlü anıdır mazide kalan
Gönül ızdırabı nameler çalan
Aşık yorgun, mızrap yorgun, tel yorgun.
 
Menzil belli olmaz yola çıkmadan
Bal olmaz çiçekte özler akmadan
Binbir çiçek dolaşsa da bıkmadan
Arı yorgun, petek yorgun, bal yorgun.
 
Aşkın sancısıdır kalplere vuran
Bir manalı bakış yürek kavuran
Sevda yangınında hasat savuran
Ateş yorgun, közü yorgun, kül yorgun.
 
Boşver vefasızı her zaman anma
Figanı bununla son bulur sanma
Diyeceği daha çok söz var amma
Zihin yorgun, ağız yorgun, dil yorgun.
Kalem yorgun, kağıt yorgun, el yorgun.
 
                          A.Kadir YALDIZKAYA





A.Kadir YALDIZKAYAGold Üye / Erkek / 11.08.2017