İSTEMEN YETER BELKİ

Özledin mi dizelerin zihninde akıp gitmesini,

Sözcükleri farklı bir anlamda buluşturmayı,

Aşkı, yiğitliği, ölümü,

Yaşamı dizelere davet etmeyi.

İstemen yeter belki...

Otur yürekten bir köşeye,

Sarıl kaleme, kağıda;

Bir de yazmanın şevkine.

Başla bir yerden söze.

Ver gönlünü,

Yüreğinin güzelliğini.

Hayalini, sevincini, 

Hislerini dök dizelere,

Ya da satırlara.

İstemen yeter belki...

Yazmak istiyorsan,

Hayat da aşk da acı da

Ne varsa sığar şiirin dünyasına.

Romanlar da öyküler de kucak açar, 

Acına, tasana, yaşama sevincine...

Âşığa da çilekeşe de açılır kapılar.

İstemen yeter belki...

Seviyorsan ellerinin kalemle,

Tuşlarla, kağıtla buluşmasını.

İste yeter ki yazmayı,

Mesaini yazmaya ayırmayı.

Dökülür kalbinden hüzün, sevinç...

Öyle bir büyür ki satırlar, dizeler!

Nice dünyalar sığar bir anda.

İstemen yeter belki...

 

 





Sevim KınalıEditör / Kadın / 11/25/2016