Karanlığa Varlığı İle Yüreğinde Taşıdığı Özü İle Aydınlık Olan İnsanlar...

Karanlığa Varlığı İle Yüreğinde Taşıdığı Özü İle Aydınlık Olan İnsanlar, Her Zaman Sömürü İçinde Olanların Kâbusu Olmuştur.
 
karanlığa ışık olan insanlar ile ilgili görsel sonucu
 
İnsan olmak sadece yaşamak nefes alıp vermek değildir. İnsan varlığı ile dünyaya var olan hayatı yaşamıyla gülüşüyle renk katan, karşılıklı konuşan muhabbetle sarılan kucaklaşandır. Var olduğu toplumun geçmişten gelen kültürünü bilerek öğrenerek ruhunda yaşayan/ yaşatan, âleme bir gülümseme merhametle bir medeniyetin yaşamın güzelliğini bilerek, dünyayı da bu güzelliklerle inşa etmenin yükünü omuzlarında taşıyabilen onun için yaşayan topluma kucak açan, toplumun mutluluğu için çalışan demektir her şeyden önce diye biliyorum… Sömürge ile halkı sömürenlerin karşısına dikilen ecdadı gibi dikilmeyi göze alan kendi bu tarihle onun hak ve hakikati ile yol alan mücadele eden, hayatı ecel ile son bulunca toprağa gömülmek suretiyle, geride güzellikleri bırakarak, sömürü ile yürüyenleri yıkmak için yürüyen ruhunda onulmaz bir aşağılık kompleksi bırakmaya çalışanları, bir varoluş mücadelesi ile yıkmaya çalışan bu yolda bu ülkü ile yaşayan kişidir insan.
 
Karanlığa varlığı ile yüreğinde taşıdığı özü ile aydınlık olan insanlar, her zaman sömürü içinde olanların kâbusu olmuştur. Her şeyden önce varlığı ile özü ile var olan insan karanlığa aydınlık olmak, prangalarla zincirlenmiş olanları zincirlerinden kurtaran olmasıyla insandır… Bunun dışındakiler kendini düşünen fikri düşüncesi ile ne yapacağı belirsiz olana, nefsinin dünyanın aman boş ver sen kendine rahatına bak, çıkar bir kurtarıcı sen bekle şeklinde düşünce aşılayan fikirsizliklerle var olana, körlüğe hissizliği var olmamaya muhtaç bir halde yaşayana, özünden uzaklaşmış insan demek bizim için utançtır.
 
Ezilen insanın ezikliğini feryadını benliğinde özünde duymayan, birbirine yapışık yaşayan batı ve onun uşakları, sadece kendi çıkarı mutluluğu için sömürgeci olmaları ve sömürgeleştirilen kimliklerini saklayarak, tarihin her döneminde vahşetleri ile insanı insan olarak görmemiş, sadece sömürmek için yüzleşme anında kendilerini ne için için geldiklerini hissettirmeyerek en onulmaz bir anda, gözlerini kırpmadan öldürerek, bu olayın vahşetin insanlığın farkına varmamaları için kılıf hazırlasalar da, bilmedikleri bir şey var, tarih gerçeği saklamaz o gerçeği saklamaya da kimsenin gücü yetmez. İşte insan olarak tarihin bu gerçek yüzü ile adımları ile insan var olduktan sonra, toplumun ideallerini gerçekleştiren insan olma özelliği ile insan var olur. Geleceği sömürenler değil, kendileri yazarçizer dizayn eder. İyimserlikten insanlıktan uzak batı ve onların çökmüş medeniyetleri onları bir adım öteye götürmezken, hala yüzyıllardır-Hürriyet –diyerek, hürriyetin ne olduğunu bilmeyen, hürriyete pranga zincir vuran karanlık fikirli insanlıktan nasibini almamış, insanlıktan çıkmış bir topluluk olduğunu da unutmamamız gerekir. Sömürü düzenleri ile insana değer vermeyen bu kötü niyetleriyle her zaman kendilerine hayranlık duyan batı ve onların uşakları olan insanlar, sömürüyü gerçekleştirdikleri zaman bunu çok insan öldürerek elde etmeleri ile mutlu olacaklarına inanan, şeytana uşaklık eden utanç içinde yaşayan, ama utancı bilmeyenler olduğunu yine hatırımızda çıkarmayalım, vesselam. Selamlarımla.
Mehmet Aluç





Mehmet AluçGold Üye / Erkek / 1/20/2016