Birisinin Gelmesi Sevmesi Sarması Gerek Ki, Fark Ortaya Çıksın Bilinsin.

Birisinin Gelmesi Sevmesi Sarması Gerek Ki, Fark Ortaya Çıksın Bilinsin.
  

   Önce gitmeyi istiyorum sonra o neden gelmiyor diyorum vazgeçerken gidiyorum.Önce seviyorum neden o beni önce sevmedi diyorum tam sevmekten vazgeçerken seviyorum. Gelmeyince özlüyorum özlemimi gidermek için giderken neden o beni özleyerek gelmiyor diyorum geri dönerken gidiyorum özlemlerimi yok etmek sarılmak için. Neden o bana sarılmak için gelmiyor derken yıkıyorum tüm olumsuz düşünceleri varıyorum sevdiğimin yanına, gelen ben seven ben oluyorum beraberce gülüyoruz. Bir süre sonra fark ediyor ilk önce gelenin sevenin saranın özlemi yıkanın ben olduğunu şimdi benden önce o geliyor seviyor özlemleri yıkıyor gülüyor güldürüyor. Anlıyoruz ki ilk giden kendini gururunu yerlerde paspas etmiyor ezdirmiyor nefsini benliğini yıkarak, farklı olduğunu farklı olmanın nasıl bir güzellik olduğunu gösteriyor. Herkes yıksaydı inşa eden olmasaydın asıl fark meydana çıkardı? Hep ağlatan olsaydı güldüren olmasaydı gülmek nasıl bir şey nereden nasıl bilebilirdik? Mevsimler hep kış olsaydı, ilkbaharı, yazı, sonbaharı nasıl bilebilirdik? Birisinin gelmesi sevmesi sarması gerek ki, fark ortaya çıksın bilinsin sevilsin… Ağlayanı güldüren, küseni barıştıran, savaşı barışla buluşturan, bekleyene koşan, sevgiliye aşkla varan olmazsa güzellikler nasıl belli olacak ortaya çıkacak? Özleyen hep ağlasa, özlenen hep beklese kavuşma nasıl olacak? Seviyorum diyen sevdiğini söylemezse, sevilen sevildiğini nasıl bilecek? Bütün yalnızlıkların tasasını çözecek, çözümsüz değildir diyecek, göçmek gitmek kaçmak çözüm değil diyecek insanlara ihtiyacımız var.
 
Kaderin niyeti pes ettirmek değil
Pes etme hemen doğrul diyor
Her emredene sen eğilme olma cahil
Eğmek isteyenleri doğrult diyor
 
Duadan umut kes diyene uyulmaz
Ümitlerin yolunu kesen sevilmez
Açık kolları kıranlara varılmaz
Kader farkına var farklı ol diyor
 
Birbirimizi ne tanıdık ne rüyada gördük
Yolda karşılaşırken birbirimize güldük
Bir selamla dost olduk sevilmeyi bildik
Kader farkına var farklı ol diyor

 
 

   İnsanı sadece maddi yönüyle ele alan ve o yöndeki ihtiyaçlarını görerek insanı mutlu etmeyi değil çıkarı için seven çıkarını elde ettikten sonra terk eden, bu yönde çalışan insan tek başına nasıl mutlu olacak? Terk edilen insan elinde tüm varlığını almak için insanların yaklaştıklarını hissedince insanlıktan kaçan insan nasıl mutlu olacak mutluluğu bulacak? İnsanlık birbirini yıkmak için bu dünyaya gelmedi ki, yıkanları yıkmak, yıkılanları kaldırmak için geldi. Her gelen yıksa dünyada hayat kalır mı? Yaşamanın bir anlamı olur mu? Bütün yalnızlıkların tasasını çözecek, çözümsüz değildir diyecek, göçmek gitmek kaçmak çözüm değil diyecek insanlara ihtiyacımız var. Yalnızlık yakan bir kıvılcımdır yakar, söndüren bulunmazsa yıkar… Gidenlerden varanlardan bilenlerden saranlardan olmamız dileğimle vesselam.
Mehmet Aluç





Mehmet AluçGold Üye / Erkek / 1/20/2016