Sad Mânî kala ‘âciz tasvîrde misâlüŋ

 
 
Gözden nihân olursa ger peyker-i cemâlüŋ
 Çeşmümde cilvegerdür gitmez şehâ hayâlüŋ
 Nakkâş-ı sun’ saŋa bu çehreyi ki açmış
 Sad Mânî kala ‘âciz tasvîrde misâlüŋ
3. Ey nahl-i cân hırâm it sen bâg-ı cân içinde
 Dikdüm kenâr-ı çeşme ben salınur nihâlüŋ
 Ol hüsn-i ebruvânuŋ yine bulınmaz ânı
Şems üzre olsa mümkin resmi iki hilâlüŋ
5. NEHCÎ-i zârı itdüŋ çün böyle hasta-i ‘ışk
 Gel ey tabîb-i cân gel vir şerbet-i visâlüŋ
 
Üzeyir ASLAN, BESNİLİ NEHCÎ DEDE (1616-1680?) ve DİVANI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3372, ANKARA 2012