Yüreğimdeki Çırpınmalar Birbiri Ardından Atarken.

 

 

Yüreğimdeki Çırpınmalar Birbiri Ardından Atarken
 
Oldum olası, küslüklerden ayrılıklardan çocukluğumda korkardım korkarım, aklımdan geçerken bile içim titrerdi, ayaklarım birbirine dolaşırdı. Hele yolda bir kavga olsa, yolumu bile değiştirirdim. Hiç kavga ettiğimi hatırlamıyorum, belki bir defa damarıma çok bastıklarından olabilir. Olur, şirret dolu mahallede çocuklar vardı, yürüyüşümü beğenmez, kaşımı beğenmez başlardı kavgaya karışmazdım... Gerçi" Dost zor günde belli olur" bunu öğrendik. Gün geldi büyüdüm gurbete düştük ayrılık geldi başa, bir baktım geriye Rabbimden başka dostum yokmuş. Buna da şükürler olsun… Rüzgârın yaprağı sürüklediği gibi sürükledim, yeni şehirler görmek gezmek için, insan sürüklenmeden bir yerden bir yere gidemiyor, Rabbim de yardım edince oluyor Rabbime şükürler olsun.
 
Güneş artık benim için başka bir şehirde doğup batacaktı. Oysa gökyüzünden yalnızca, kıvrımlarıyla bulut aynıydı güneşte aynıydı, havası sanki başkaydı, gönlümde yalnızlığı andıran belirsiz kıpırdanmalarla yanıyordu. Her gün tanyeri ağardıkça ufukta göğün arasına, kara bir çizgi memleketimle arasına giriyordu, yüreğimdeki çırpınmalar birbiri ardından atarken, derinden, birbirini izleyen, birbirini kovalayan, sürekli hasretin ateşi yavaşça sönüyordu...
Sanki ben ufkun altına uzanmış gökyüzündeki, maviliğinin altında yatarken, gökyüzü sıcaklığını gönlümdeki gamı bulutların serinliğiyle yelpaze yaparcasına kanatlarıyla aldı götürdü. Hafifledim o an.Yüreğimde bir ezginin melodisini hissettim…
O an sanki şenlik ateşinden atlayarak kükreyerek yükselen dumanlı yalımları üzerinden atladım ufuklara, yanmadan. Geride yanan ateş kızıl, rengiyle titreyerek yanarken ben hasret şehrinden uçtum, bu şehir ana şehrim memleketim oldu, gerçi her yer memleketimizde insanın doğduğu büyüdü yer bir ayrı oluyor… Şenlik ateşim geride yanarken gökyüzünün ağırlığını üzerimde kalktı gökyüzü yumuşak maviden milyonlarca renge dönüşen bir buğunun içindeki sıcaklıkla, eridi gönlümde ben bakarken seyrederken ağır ağır bitti dedim hasretlik ey gönlüm.
Mehmet Aluç





Mehmet AluçGold Üye / Erkek / 20.01.2016