MENÜ
DUYURULAR
SON 5 ÜYEMİZ
BEĞENİLENLER
ÖKSÜZ OĞLAN ÇİÇEĞİ-"KARDELEN"
Ekleyen : Kadir Karaman , 11 Ocak 2017 Çarşamba Beğen 1
~ÖKSÜZ OĞLAN ÇİÇEĞİ

Evleri bir tepe başındaydı
Her yeri gören bir yerde…
bulutlara komşu, gökkuşağına yakın…
henüz on beş ya da on altı yaşındaydı
değildi farkında
sevdânın, aşkın…

Kırların hür çiçeklerine benzerdi
kırlarda gezer
“öksüz oğlan çiçeği” derler
babası öksüz olduğundan belki
kendine“öksüz oğlan çiçeği“ derlerdi…
canımı öğütür… ruhumu ezerdi…

Keçi otlatırdı dağlarda
çiçekleri kıskandıran güzelliğiyle
çiçekler arasında…
masallar anlatır, türküler söylerdi
kelebeklere…arılara
büyüleyici sesiyle…

Dağkeçisi gibi kıvrak ve atılgandı
en yalçın tepelere bir çırpıda çıkar
inerdi bir çırpıda
nasıl yaptığı anlaşılmazdı…
bakamazdı, gelsek göz göze
utangaç, çok sıkılgandı…

Belki de bilirdi için için yandığımı
gizli gizli tâkip ettiğimi,
kendine
karın güneşe sevdalandığı gibi sevdâlandığımı…
bilmiyormuş gibi davranmazdı…

Son göz göze gelişimiz
yağmurlu bir günün
yağmur bitimi sonrasıydı
sırılsıklamdı
darmadağındı kendi gibi saçları…
yapışyapıştı elbisesi
görünüyordu tâze peynir gibi beyaz teni…
kendisine baktığımı fark edince,
ilk defa, mest etmek istercesine beni
bakmıştı deli deli…

Şimşeklerin delicesine çaktığı
yine bir yağmurlu gündü
her tarafı sele veren bir yağmur…
merakla çıkıp evimizin önüne
beklemeye başlamıştım
yine sırılsıklam… yine darmadağınık
gelecek diye…
ne kendisi geldi, ne keçileri
herkes seferber oldu bulmak için… ben de
bir iz, bulunmadı, bir gören…
öylesine dehşete kapılmıştım ki
“çıldırmış bu” diyordu hâlimi gören.
neye, niçin çıldırdığımı bilmeden…

Korkmaya başlamıştım
Başına bir şey geldi diye
koşuşturup duruyordum sağa sola
delirmişçesine…
bütün aramalara rağmen bulunamadı günlerce
bir korku, bir umutla yaşadım
sonra kara haber geldi
nazlı“öksüz oğlan çiçeği’ m”
kapılıp gitmişti sele…

Cesedini bulmuşlardı….
pâzenden elbisesi parçalanmış
her tarafı yara bere.
o esrârengiz güzelliğiyle
vedâ edercesine sevdiklerine
ve imdat istercesine
yalvaran bakışları, donuk gözlerinde…
gözyaşları arasında
her mezara sâdece ölen konulurken
iki kişi koydular mezarına…
sâdece yürüyen bir iskeletti
benden kalan… geride

Görürüm hâlâ…
saçlarını savururken rüzgara
sekerken kayalardan
gülerken mâsum, uçarı…
yaralı bir kalptir bana mirası
seslendiğim ondandır uzaklara
içimde iyileşmez bir girdaptır sevdâsı
sebepsiz ağladığım ondandır
kapılarak efkâra
ondan tek hatıradır
içimdeki iyileşmez
hâlâ sızlayan ve hep içime kanayan yara…

Dîvâneye döndüğümü
o gün kendiyle birlikte öldüğümü…
kendini sevdiğimi… aslâ bilmedi…
“öksüz oğlan çiçeği”
mezarı üzerinde biten otlara söylüyorum şimdi
kendine söylemeye fırsat bulamadığım,
hayaline ezberlettiğim gerçeği…

Kadir KARAMAN

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yapılan Yorumlar

01 Ocak 2017 Çarşamba 14:11:36

Kadir bey şiirinizin ismi sanırım yanlış yazılmış düzeltirseniz.selamlar

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye girişi yapınız...